Półmetek digitalizacji zdjęć kawalerii Wojska Polskiego II RP

Każda z tych prawie stuletnich fotografii jest traktowana indywidualnie. W uzasadnionych przypadkach skanerzysta wydobywa wyblakłe kontury obrazu przy pomocy narzędzi do obróbki graficznej. Negatywy kadrowane są z zachowaniem krawędzi szklanej płytki tak, aby utrwalić informacje na temat warsztatu pracy fotografa. Zakończenie digitalizacji planowane jest na koniec 2015 r. Następnie zdjęcia zostaną udostępnione online.

Narcyz Witczak-Witaczyński (1898-1943) był chorążym kawalerii Wojska Polskiego i fotografem wojskowym. Walczył w I i II wojnie światowej oraz wojnie z bolszewikami. W 1921 roku został odznaczony orderem Virtuti Militari za udział w szarży pod Krechowicami. Należał do Szwadronu Przybocznego Naczelnego Wodza i Naczelnika Państwa oraz 1. Pułku Strzelców Konnych w Garwolinie.

Witczak-Witaczyński był jednym z nielicznych fotografów II RP, dokumentujących Wojsko Polskie i życie codzienne kawalerii. Posiadał prawo portretowania Marszałka Polski Józefa Piłsudskiego. Fotografie jego autorstwa znalazły się czasopismach: „Wiarus”, „Jeździec i Hodowca”, „Polska Zbrojna” i „Ilustrowany Kurier Codzienny” oraz w „Księdze Jazdy Polskiej”.

Spuścizna fotograficzna Narcyza Witczaka-Witaczyńskiego została wspaniałomyślnie przekazana do NAC przez jego spadkobierców w formie darowizny w styczniu 2014 roku i figuruje w zasobie archiwum pod numerem 107, jako: Archiwum fotograficzne Narcyza Witczaka-Witaczyńskiego (1914–1918, 1921–1939).

Natychmiast po przekazaniu zdjęć, w Oddziale Zbiorów Fotograficznych NAC rozpoczęto prace nad zabezpieczeniem spuścizny. Szklane negatywy zostały powierzchniowo oczyszczone i przepakowane do bawełnianych obwolut, posiadających atest PAT. Następnie płytki umieszczono w dopasowanych rozmiarem tekturowych pudełkach. Równolegle, podczas przepakowania przygotowano pierwszą ewidencję fotografii Narcyza Witczaka-Witaczyńskiego w oparciu o oryginalne spisy fotografii wykonane przez samego autora.

W czerwcu 2015 r. podjęto prace konserwatorskie przy ponad 20 płytkach. Polegają one m.in. na ponownym przytwierdzeniu do podłoża odspojonej emulsji. Specjalne fundusze na ten cel zostały przyznane przez Naczelną Dyrekcję Archiwów Państwowych.

NAC